Thursday, April 28, 2011

ജീവിതത്തിലെ ഇനിയുള്ള വഴികളില്‍ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തു കരയാതെ ഇരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഓര്‍മകളെ മറന്നു കളയുന്നു...
സഹതാപത്തിന്റെ കരങ്ങള്‍ എന്റെ പുറത്തു വീഴാതെ ഇരിക്കാന്‍ എന്റെ ദുഖങ്ങളെ ഞാന്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ തന്നെ കുഴിച്ചു മൂടുന്നു..
എന്റെ നെഞ്ചില്‍ എരിയുന്ന കനലുകളെ മഞ്ഞിട്ടു മൂടാന്‍ അവള്‍ വരുമെന്ന് തോന്നി..
കനലുകള്‍ക്കിടയില്‍ സ്നേഹത്തിന്റെ വിത്ത് മുളപോട്ടില്ല എന്നത് ലോകസത്യമാണ്....
അണയാന്‍ പോകുന്ന ദീപങ്ങള്‍ ആളിക്കത്തുന്നത്‌ പോലെ ആകുമോ എന്റെ കൈയില്‍ നിന്നും അടര്‍ന്നു വീഴുന്ന ഈ അക്ഷരങ്ങള്‍...

No comments:

Post a Comment