പറയാന് ഇനി വാക്കുകള് ഇല്ല...
എന്താണ് മുന്പോട്ടു നയിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്...
എനിക്ക് അറിയില്ല...
ഇന്നലെ വരെ പ്രഭാതത്തിലെ സവാരികളില് പോലും അവള് എന്റെ കൈ പിടിച്ചു നടന്നിരുന്നു..
ഒറ്റക്കാണ് എന്നാ തോന്നല് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല...
അവള് ഉണ്ദൈക്കിയിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം..
എന്നെ അവള്ക്കു മുഴുവനായി കൊടുത്തപ്പോഴും എന്നും എന്റെ ആണ് എന്ന വിശ്വാസമായിരുന്നു മനസ്സില് നിറയെ...
ജീവിതം എന്നത് നഷ്ടപെടലുകളുടെ ലാഭ കണക്കാണ്...
കൂടുതല് അന്ന്യനു നഷ്ടം വരുത്തിയവന് ആണ് യഥാര്ത്ഥ വിജയി...
മനസ്സില് ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങള് കടിച്ചമര്ത്തി ഞാന് കാത്തിരിക്കുന്നു..
എനിക്കറിയാം എല്ലാം തൊട്ടു അറിയുന്നത് വരെ മാത്രമുള്ള തമാസകള് ആണ് എല്ലാവര്ക്കും..
അതിനും അപ്പുറം ആണ് എന്ന ഇഷ്ടത്തോടെ സ്നേഹിച്ച ഞാന് നാളെ ദൈവത്തോട് എന്ത് പറയും?..
എന്റെ മനസാക്ഷിയെ ഞാന് എന്ത് പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും...
കളി ചിരികള് അല്ല ജീവിതം എന്ന് എന്നാണു അവള് മനസിലാക്കുന്നത്..
എന്റെ ജീവനൈരുന്നു അവള് എന്ന് ഞാന് എങ്ങനെ അവളെ മനസിലാക്കും...
ദൈവമേ എനിക്ക് ഒന്നിനും കഴിയുന്നില്ലല്ലോ..
ജീവിതത്തെ കുറിച്ചും മരണത്തെ കുറിച്ചും എന്നെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നത് അവളാണല്ലോ..
അവളുടെ കൈ ഒരിക്കല് അവളുടെ ഹൃദയത്തിനു നേരെ ചൂണ്ടെണ്ട അവസ്ഥ അവള്ക്കു വരുമ്പോള് അവള്ക്കു താങ്ങായി ഞാന് വേണം..
അതാണ് എന്നെ ജീവിപ്പിക്കാന് എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്..
അവള്ക്കു എന്നെ മനസിലാക്കാന് പറ്റിയില്ല എങ്കില് മരണത്തിലേക്കും...
ഒരു വെള്ള തുണിയില് പൊതിഞ്ഞു എന്റെ ശരീരം പള്ളിയിലേക്ക് എടുക്കുമ്പോള് അവള് എന്നെ കാണാന് വരുമോ എന്നെനിക്കറിയില്ല...
പക്ഷെ അവളുടെ ഒരു തലോടലിനായി.... ഒരു ചുംബനത്തിനു ആയി... ഒരു തുള്ളി കണ്ണീരിനു ആയി.... എന്റെ ആത്മാവ് കാത്തിരിക്കും.. എന്നും..
